LUFA ARMATY POLOWEJ 75 MM Eksponat w magazynie.

Opis typu

PODSTAWOWE DANE:
PRODUKCJA: Francja
KALIBER: 75 mm
DŁUGOŚĆ LUFY: 2721 mm
DŁUGOŚĆ CZĘŚCI NAGWINTOWANEJ LUFY: 2229 mm
ILOŚĆ GWINTÓW: 24
CIĘŻAR LUFY: 461 kg (z zamkiem)

Lufa składa się z: rury rdzeniowej, wykonanej ze stali kutej, hartowanej, gwintowanej (24 gwintów prawoskrętnych o stałym skoku i pochyleniu 7°), obsady ze stali oraz płaszcza z brązu. Otwór wlotowy przewodu lufy zamknięty był zamkiem typu śrubowo - mimośrodowego. Stosowano oporopowrotnik olejowo - powietrzny, hamujący odrzut lufy po strzale i zapewniający następnie jej powrót w pierwotne położenie, umieszczony wewnątrz kołyski łoża górnego. W sierpniu 1939 roku na wyposażeniu Wojska Polskiego znajdowało się 1230 egzemplarzy 75 mm armat polowych wz. 97.

Opis tego eksponatu

Na komorze zamkowej prezentowanego eksponatu znajdują się następujące oznaczenia: „Nō 24222”, „A.BS 1918”. Na kołysce: „206(nieczytelne)1919(nieczytelne) 0° A40°”. Lufa wydobyta przez grupę poszukiwawczo-wydobywczą Muzeum Wojska Polskiego w miejscowości Jeziorko koło Sochaczewa w styczniu 1997 roku. Armata stanowiła prawdopodobnie uzbrojenie 14. pułku artylerii lekkiej.

Ciekawostki o eksponacie

Proszę zwrócić uwagę na wojenne ślady odciśnięte na eksponacie. Na lufie i kołysce widoczne ślady trafień pociskami i odłamkami, najprawdopodobniej kalibru 20 mm (PzKpfw II ?).